"Niet taal, wel armoede probleem"
(De Standaard – 06 december 2005)
In de woonblokken aan het Gentse Rabot vinden de problemen geen oorsprong in de taalbarrière.
“Ik stel me ernstige vragen bij de nieuwe maatregel van minister Marino Keulen (VLD)”, zegt Guy Reynebeau. Reynebeau is voorzitter van de grootste Gentse huisvestingsmaatschappij Woningent, die in Gent bijna 3.800 huizen ter beschikking stelt. Tegelijk zit hij voor de SP.A als ondervoorzitter in het Gentse OCMW.
Reynebeau: “Natuurlijk moeten migranten aangemoedigd worden om Nederlands te leren. En vanzelfsprekend gaat de leefbaarheid van een sociale wijk of woonblok erop vooruit als mensen elkaar verstaan. Ik denk alleen dat de taalbarrière niet de grootste uitdaging is. Geluidsoverlast en vandalisme leiden tot veel meer frustratie, en die worden merendeels veroorzaakt door mensen die wel Nederlands praten.”
Eerder dan energie te steken in taalexamens moet er voor Reynebeau iets gedaan worden aan de veranderende inkomenssituatie van de bewoners van sociale woningen. “Vroeger werden de meeste sociale woningen bewoond door gezinnen met een laag inkomen. Vandaag worden hun plaatsen ingenomen door mensen met een vervangingsinkomen, door mensen die stempelen of een leefloon van het OCMW krijgen.” Die verschuiving ziet hij het best aan de hand van de huurinkomsten: iedere maand is er een huurachterstand van elf procent. Het grootste probleem zit voor Reynebeau dus in de almaar armer wordende bewoners.
De situatie in de sociale woonblokken aan het Gentse Rabot lijkt hem volledig gelijk te geven: 'Wegens lawaaihinder en overlast is het voortaan verboden op de trappen van de woonblokken te zitten', is bij elke ingang van De drie torens van het Rabot te lezen. Ergens anders hangt de boodschap: 'Gelieve op te merken dat dit een papiercontainer is, en geen vuilnisbak.' De mededelingen van algemeen nut hangen er eentalig in het Nederlands. In de honderden brievenbussen in de inkomhallen valt vooral post voor Nederlandstalige namen, hier en daar onderbroken door een exotische naam.
In een recent armoederapport van de Koning Boudewijnstichting staat de Rabotwijk genoteerd als de armste grootstedelijke wijk van Vlaanderen. Het Regionaal Instituut voor de Samenlevingsopbouw (RISO) in Gent werkt aan de heropbouw en ziet problemen als vereenzaming en maatschappelijk isolement van vele bewoners, een gevoel van onveiligheid, conflicten tussen groepen van gebruikers, de woonomgeving die duidelijk verouderd en kwalitatief ondermaats is, en sluikstorten.
”Het Rabot was enkele jaren geleden ook voorwerp van een reeks brandstichtingen”, aldus nog Woningent-voorzitter Guy Reynebeau. “Die werden gepleegd door Nederlandskundigen.”
Een huisbewaarder van een van de woonblokken: “Vooral de oudere inwijkelingen verstaan nog altijd geen Nederlands.” De problemen zijn vooral praktisch van aard: “Hoe leg je zo iemand uit dat ze hun woning niet binnen mogen omdat we net tegen de kakkerlakken gespoten hebben? Of dat ze hun afval moeten sorteren?” De kwestie wordt meestal snel opgelost wanneer een van de kinderen of kleinkinderen erbij geroepen worden. Zij lopen hier school en verstaan wel Nederlands.
Veel andere problemen weet hij niet meteen te bedenken: “We hebben hier bijvoorbeeld wel eens last van probleemdrinkers, maar dat zijn meestal geen moslims. Die mogen niet drinken.”
Van onze medewerker Jonas Van PUYMBROECK
Terug naar Nieuws
