Instituut voor samenlevingsopbouw maakt armen wegwijs in dienstverlening

(De Gentenaar – 31 maart 2005)

“Ik heb niet veel geld, maar ik ben wel evenveel waard als iemand anders.” Jacqueline Van Caillie moet elke maand rondkomen met een beperkt budget, maar wil niet zomaar bij de pakken blijven zitten. Vier jaar lang werkte zij mee aan het Project Budget van het Regionaal Instituut voor de Samenlevingsopbouw (Riso) Gent.

Project Budget werd gisterenmiddag afgesloten in de gebouwen van het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk (CAW) Visserij. “Wij hebben ons vier jaar geleden de vraag gesteld hoe het komt dat mensen met budgetproblemen niet tot bij de hulpverlener geraken”, verduidelijkt Ann Van Hoof van Riso Gent. “Ondanks alle inspanningen zijn er nog altijd heel wat armen die door de mazen van het net glippen. Met een tiental mensen met budgetproblemen, maar ook met vertegenwoordigers uit de sector hebben wij ons rond de tafel gezet. In totaal kwamen wij tot maar liefst 330 pijnpunten.”

Goedkope kledij

Een van de grote problemen was de leesbaarheid van de folders van de hulpverleningscentra. “Wij hebben tips gegeven om die toegankelijker te maken”, gaat Van Hoof verder. “Samen hebben wij ook een adresboekje opgemaakt dat mensen met budgetproblemen wegwijs moet maken in de diensten. Er staat bijvoorbeeld in waar zij aan goedkope kledij kunnen geraken. Het inkomen van die mensen is vaak zodanig beperkt dat zij wel in hun basisbehoeften kunnen voorzien maar dat zij nooit een extraatje kunnen kopen”.

Jacqueline Van Caillie was gedurende vier jaar bij het project budget betrokken. “Uit eigen ervaring kan je mensen veel beter helpen. Als arme weet ik waarover het gaat. Vaak wordt er met onze voeten gespeeld en worden wij van de ene dienst naar de andere gestuurd. Ik laat mij niet meer doen, want het is niet omdat ik niet veel geld heb dat ik niet evenveel waard ben als iemand anders.”

De hulpverlening is voor mensen met budgetproblemen vaak een onontwarbaar kluwen. “Ze steken je een foldertje in de hand waarvan je met moeite de woorden begrijpt. Heel wat arme mensen hebben niet lang gestudeerd en zijn minder mondig. Op andere plaatsen geven ze je een doos spaghetti, maar daarmee los je de armoede niet op. Met ons project hopen wij de drempel naar de dienstverlening te verlagen. Wij moeten als arme al genoeg vernederingen verdragen.

(DIH)

Terug naar Nieuws