De Leiekaai, Nieuw Gent en de torens van het Rabot zijn drie sites met een hoge concentratie aan sociale hoogbouw. Het opbouwwerk is in elk van deze drie sites actief. Samen met bewoners en een actief partnerschap van diensten en organisaties, wordt er intensief gewerkt aan het bevorderen van de leefbaarheid in en rond de hoogbouwcomplexen.

Elke site heeft haar eigen karakter, specifieke problemen en opportuniteiten. Toch zijn er globaal genomen een aantal problemen die kenmerkend zijn voor sites met een hoge concentratie aan sociale hoogbouw. Deze problemen werken in op de sociale en fysieke leefbaarheid van de omgeving.

Concreet gaat het over:

Zwak sociaal weefsel: In tegenstelling tot vroeger worden sociale hoogbouwcomplexen veelal bevolkt door maatschappelijk kwetsbare bevolkingsgroepen. Naast financiële en of andere problemen is een gebrek aan een sociaal netwerk kenmerkend voor deze groep van mensen. Velen onder hen leven in een sociaal isolement en zijn eenzaam. Hun maatschappelijke participatie is minimaal en vertaalt zich onder meer in een geringe betrokkenheid op de eigen leef- en woonomgeving.
Sociale overlast: Overlastfenomenen zoals sluikstort, zwerfvuil, vandalisme, autocriminaliteit, druggebruik, … wakkeren onveiligheidsgevoelens aan en bemoeilijken het samenleven. In sociale hoogbouwcomplexen wordt sociale overlast vaak benoemd als probleem en vorm van ergernis. Verouderde huisvesting en grootschalige renovaties: In de jaren ‘70 was de bouw van sociale hoogbouwcomplexen vernieuwend en oplossingsgericht. Een toetsing met de huidige normen van ruimtegebruik, comfort, isolatie en sociale veiligheid kunnen de complexen echter nauwelijks doorstaan. De woonomgeving is vaak verouderd en kwalitatief ondermaats. Dit heeft niet alleen financiële gevolgen (vb. hoge woonlasten door energieverslindende gebouwen) maar bemoeilijkt ook het samenleven (vb. door kleine woonentiteiten met een slechte isolering). Momenteel zijn er heel wat grootschalige renovaties gepland of aan de gang. Deze renovaties brengen nieuwe vragen en behoeften met zich mee, waaronder (tijdelijke) herhuisvesting van bewoners, veiligheid op het terrein, heldere communicatie rond de werken, ….
Communicatie met de huisvestingsmaatschappij : De communicatie tussen sociale huisvestingsmaatschappijen en huurders verloopt niet altijd even gemakkelijk. Huurders klagen over het gebrek aan duidelijke en eenvoudige communicatie rond o.m. afrekeningen van de huurlasten, renovatiewerken, herhuisvesting, onderhoud en herstellingen, … . Hoewel verschillende huisvestingsmaatschappijen inspanningen leveren, liggen er nog heel wat uitdagingen om het communicatiebeleid tussen verhuurder en huurder te optimaliseren.

laatste wijziging: 01 januari 2010