Een aantal wijken in onze stad hinken duidelijk achterop.

Ze liggen in de zogenaamde negentiende eeuwse gordel en sleuren hun verleden met zich mee: kleine huisjes in slechte staat, weinig open ruimte en nauwelijks groen. Voor mensen met beperkte financiële middelen zijn deze wijken vaak de enige kans op huisvesting.

Samenlevingsopbouw Gent kiest voor een grondige, wijkgerichte aanpak.

Dit impliceert dat we niet overal aanwezig kunnen zijn. Voor de periode 2009-2015 willen we vooral mensen en middelen inzetten in het Rabot en in Ledeberg, niet toevallig twee buurten waar stadsvernieuwingsprojecten lopen. In de Brugse Poort werken we af wat in een vorige beleidsperiode op stapel werd gezet (zeker tot 2013). Mogelijk komt daar vanaf 2011 de Dampoortwijk bij.

Hoe pakken we zo’n wijkwerking aan? Om te beginnen zoeken we een geschikte uitvalsbasis in de wijk. Tijdens laagdrempelige ontmoetingsactiviteiten luisteren we naar de mensen, hun problemen en verlangens.
We zoeken bewoners die zich willen engageren, werken samen met initiatieven die al in de wijk aanwezig zijn. Om dan samen concrete noden te vertalen naar actiepunten en projecten.

We hebben oog voor de ‘fysieke’ leefbaarheid van Ledeberg en het Rabot.

De stad plant immers de komende jaren belangrijke infrastructuurwerken in deze wijken. Wij willen iedereen, ook kwetsbare groepen, hierbij betrokken zien, hun mening kenbaar maken, hun plannen of vragen mee op de beleidstafel leggen.

Daarnaast willen we met de bewoners ook werken aan de ‘sociale’ leefbaarheid van de wijk.

Een buurt kan pas bruisen als mensen elkaar kennen en vertrouwen. Als daaruit engagementen en initiatieven ontstaan, over taal- en cultuurbarrieres heen. Alleen zo kunnen problemen aangepakt worden en kan het samenleven in de wijk verbeterd worden.

laatste wijziging: 25 oktober 2010